izzei no weblog

สวัสดีเปิดเทอมครับ

วันนี้เป็นวันที่เกรดออกครบด้วยนอกจากจะเป็นวันเปิดเทอม เกรดเฉลี่ยประจำเทอมลดลงนิดหน่อย แต่เกรดเฉลี่ยรวมสองปีครึ่งเท่าเดิม ถือว่าใช้ได้ ฮ่าๆ (พอเพียงจริงๆ) เทอมนี้หลังจากปลดระวางจากการทำประกวดเชียร์ไป 1 งาน จึงทำให้แอบมีเวลาเพิ่มขึ้นมานิดหน่อย เทอมนี้จึงลงเรียนได้ 22 หน่วยกิตเต็มเอี๊ยดอันประกอบด้วย

1. สรีีรวิทยาของสัตว์ - เรียนพวกระบบต่างๆ ในร่างกายสัตว์ เน้นไปทางมนุษย์ รวมทั้งความผิดปกติต่างๆ
2. ปฏิบัติการสรีรวิทยาของสัตว์
3. ความหลากหลายทางชีวภาพและการอนุรักษ์
4. ปฏิบัติการความหลากหลายทางชีวภาพและการอนุรักษ
5. เทคนิคทางชีววิทยา - เทคนิคในการทำปฏิบัติการเพื่อเตรียมพร้อมในการทำวิจัย
6. ปฏิบัติการเทคนิคทางชีววิทยา
7. พันธุศาสตร์มนุษย์
8. ชีววิทยาภูมิคุ้มกันขั้นพื้นฐาน -
9. ชีววิทยาทางทะเล - เรียนตั้งแต่สิ่งมีชีวิตในทะเล รวมไปถึงถิ่นที่อยู่
10. แหล่งพันธุกรรมพืชและสัตว์ - ความแปรผันทางพันธุกรรมของพืชและสัตว์ที่ทำให้เกิดสายพันธุ์ต่างๆ

เรียนเยอะสอบกันสนุกเลยทีเดียว เทอมนี้ถ้าเกรดพุ่งๆๆๆ ก็จะทำให้มั่นใจได้ว่าจะได้เกียรตินิยม ฮ่าๆ ไม่งั้นอาจารย์ที่ปรึกษาเค้าไม่ถ่ายรูปด้วย

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วทางคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ประสานงานไปทางภาควิชาขอให้ไปสอนเด็กที่จะสอบเข้าคณะแพทย์โครงการแพทย์ตำบล (อะไรประมาณนี้) เลยอัดข้อสอบไปเกือบร้อย ไม่รู้ว่าเด็ก กว่าสองร้อยตายไปยัง น้องต้องเจอยากๆ บ้าง ไม่งั้นน้องจะตัดสินว่าความรู้มันมีแค่นี้ ที่จริงความรู้มันไร้ขอบเขตเน้อ แล้วก็ พี่อายุ 21 จริงๆ อย่ามา ฉันไม่ได้แก่ขนาดน้าน - -"

หลังจากงานโคเวอร์และคอสเพลย์ที่ตึกคอมก็ทำให้รู้จักกับสาวแว่นนาม น้องขนุน ผู้วาดภาพได้น่ารักโลลิ โชตะ จับจิต อัพบล็ิอกคราวนี้จึงขอนำภาพลายเส้นที่ยังไม่เสร็จที่น้องวาดให้ลงครับ

อาจจะดูดีเกินจริงด้วยเหตุที่ว่าน้องเค้าวาดภาพสวยครับ น้องเค้าวาด izzei เวอร์ชั่นเมะและเคะ แต่ดูไปดูมา มันน่ารักทั้งคู่เลย ฮ่าๆ เอาไว้ถ้าลงสีเสร็จจะเอามาปันกันนะครับ

อ่อ มาเข้าเรื่องที่จริงจังบ้างนะครับ

มีครูสอนพิเศษอยู่คนหนึ่ง อ่อไม่สิ น่าจะเรียกว่า "คน" สอนพิเศษคนหนึ่งซะมากกว่า เพราะว่าเค้าไร้ซึ่งคุณสมบัติในหลายๆ ด้าน ทีแรกเราก็ต่างคนต่างอยู่อยู่แล้ว แต่ครั้งนี้สุดจะเหลือทน เรื่องมีอยู่ว่า

คนๆ นี้เค้าสอนพิเศษแล้วเฉลยข้อสอบรับตรงเข้ามหาวิทยาลัย (โควต้า) เนื่องด้วยวิชาชีพที่ต่างกันทำให้เค้าไม่สามารถจะเฉลยข้อสอบบางข้อได้ นั่นก็เป็นเรื่องธรรมดาที่ไม่มีคนไหนจะตอบคำถามได้หมดหรอกครับ แต่เค้าไม่ยอมรับในจุดนั้น มิหนำซ้ำยังโทษว่าข้อสอบมีปัญหาแล้วยังวิจารณ์และติเตียนด้วยถ้อยคำที่ไม่น่าออกมาจากปากปัญญาชนที่ถือใบปริญญาบัตรที่ได้รับพระราชทานมาเลย เค้าคงจะคิดว่าเค้าแน่มากและเก่งมากจนสามารถตำหนิติเตียนใครก็ได้ คนที่ออกข้อสอบนั้นเป็นถึงอาจารย์ที่ผมรักและเคารพมากที่สุด อาจจะมากที่สุดในชีวิตนี้เลยก็ว่าได้

อาจารย์ท่านนี้สอนให้ผมเรียนอย่างใช้ความเข้าใจมากกว่าใช้การท่องจำ เนื่องจากผมเป็นคนที่จำไม่เก่งเสียด้วย จึงรักและเทิดทูนอาจารย์มาก ในค่ายโอลิมปิกวิชาการ อาจารย์ไม่เคยใช้วาจาหว่านล้อม หรือยื่นข้อเสนอใดๆ ที่จะดึงผมเข้าคณะของอาจารยสักครั้ง แม้ค่ายโอลิมปิกวิชาการจะสิ้นสุดลง อาจารย์ก็ไม่ปฏิเสธที่จะเป็นที่ปรึกษาในโปรเจคท์งานวิจัยมอหกที่โรงเรียนผม ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่เลย ผมก็แค่นักเรียนธรรมดาคนหนึ่ง ส่วนอาจารย์เป็นอาจารย์อาวุโสที่ในประเทศไทยให้การยอมรับมาก ในครั้งที่ประเทศไทยได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการระดับโลก อาจารย์ท่านนี้ก็ได้รับเชิญไปออกข้อสอบ จึงไม่ต้องสาธยายความสามารถของอาจารย์ท่านนี้อีกเลย

ที่ผมมีดีกรีเป็นถึงเด็กโอลิมปิก, พี่เลี้ยงค่าย 4 ปี, ชนะเลิศแล็บระดับภาค ฯลฯ ล้วนแต่มาจากการสั่งสอนอย่างเป็นระบบจากอาจารย์ท่านนี้ ถึงแม้ว่าผมจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัยในสายที่แตกต่างจากอาจารย์อย่างสิ้นเชิง แต่อาจารย์ก็ไม่มีท่าทีผิดหวัง หรือเคืองผมแม้แต่นิดเดียว

นั่นสิครับ อาจารย์ใคร ใครก็รัก คนๆ นั้นก็ต้องมีอาจารย์เหมือนกับที่ผมมี แต่ทำไมเค้าจะต้องทำพฤติกรรมเช่นนี้ ยิ่งต่อหน้าเด็กที่ตัวเองสอนด้วย เด็กกำลังอยู่ในวัยที่ต้องขัดเกลาให้พบแต่สิ่งที่ถูกที่ควร ถ้าเค้าไม่มีวิจารณญาณไปคิดว่าสิ่งที่คุณทำมันถูก คุณรู้ตัวไหมว่าคุณทำลายเด็กไปแล้ว การที่คุณทำเช่นนี้กับอาจารย์คนอื่น แสดงถึงว่า แม้แต่อาจารย์คุณเองก็ไม่ได้เคารพจริงหรอก

หรือว่าในชีวิตนี้ คุณร่ำเรียนได้ด้วยตัวเองตลอดกันแน่? จรรยาบรรณคุณอยู่ที่ไหนกัน?

edit @ 29 Oct 2007 22:36:09 by i z z e i ™