ไม่รีวิวไม่ได้ ไม่งั้นมันเหมือนจะขาดอะไรไป ต้องบอกว่าหนังเรื่องนี้เป็นหนังวายยอดเยี่ยมแห่งปีเลยทีเดียว ไม่ว่าจะเป็นการเขียนบทละคร ดนตรีประกอบ การคัดสรรนักแสดง โดยรวมๆ หนังเรื่องนี้ดีครับ จะมารีวิวให้ฟังเป็นหางว่าวเลย ใครยังไม่ดู หรือว่าไม่ประสงค์จะรู้เรื่องราวก่อนสามารถปิดไปได้ครับ เอาไว้ดูเสร็จแล้วมาเล่าสู่กันฟัง เนาะ

เริ่มเรื่องจากวัยเด็กของสองบ้าน บ้านของมิวเป็นครอบครัวคนจีน มิวเรียนอยู่ที่โรงเรียนคริสต์แห่งนึง ไม่ได้อยู่กับพ่อ-แม่ อยู่กับป้ากับอาม่าแทน ทำให้มิวสนิทกับอาม่ามากๆ ในชีวิตครอบครัวของมิวจึงมีเพียงอาม่าเพียงผู้เดียว อาม่าเป็นทั้งเพื่อน และผู้หลักผู้ใหญ่ให้มิว สอนดนตรี และหลักการดำรงชีวิตต่างให้มิว

มาถึงฝ่ายของโต้ง ครอบครัวประกอบไปด้วยพ่อแม่ พี่สาว และตัวโต้งเอง เนื่องด้วยเหตุการณ์ที่พี่สาวไปเที่ยวป่ากับเพื่อนแล้วหลงป่ากลับบ้านมาไม่ได้ ครอบครัวก้เริ่มแหลกเหลวเพราะว่าพ่อเอาแต่โทษตัวเองที่ปล่อยให้ลูกสาวไปเดินป่า วันๆ เอาแต่กินเหล้าเมาหยำเป ส่วนแม่ก็ต้องทำหน้าที่ประหนึ่งเป็นเสาหลักแห่งครอบครัว ทำให้โต้งก็มีปมด้อยอีกเหมือนกัน

เนื่องจากปัญหาทางบ้าน มิวและโต้งก็ได้สนิทกัน ความเป็นห่วงเป็นใย ความรู้สึกดีๆ ระหว่างเพื่อนจึงก่อเกิด แต่สุดท้ายโต้งก็ต้องย้ายบ้านออกไปจากละแวกนั้น เพราะทางครอบครัวต้องการลบภาพที่แสนเศร้าโศกออกจากจิตใจ ทำให้ทั้งสองคนไม่เจอกันอีกเลย

ผู้เขียนบทได้วางมุกไว้เยอะมากในวัยเด็กทั้งสอง ทั้งตุ๊กตาไม้ เกมหาสมบัติ เพลงของอาม่า ซึ่งมันจะย้อนกลับมาทั้งหมดในตอนท้ายเรื่องเพื่อเรียกเค้นความรู้สึกของผู้ชม

คำพูดที่พ่อของโต้งชอบถามแม่เมื่อกลับบ้านมา "ลืมอะไรไว้อีกเหรอ" สำหรับใครที่ไปดูแล้วจะพบว่าเค้าถามบ่อยมากในเรื่อง สามารถตีความได้เมื่อทางเรื่องได้เฉลยว่าแม่เป็นคนคอยจัดยาจัดอาหารให้พ่อตลอด กับข้าวที่พ่อทิ้งไว้ไม่ยอมกิน แม่ก็จะแอบมากินเงียบๆ ดังนั้นคำถามที่ว่า "ลืมอะไรไว้อีกเหรอ" ควรจะเป็นคำถามที่พ่อควรถามตัวเองต่างหาก ว่าคุณลืมคนที่แคร์คุณรึเปล่า เหตุใดจึงทำร้ายตัวเองสร้างภาระให้คนอื่นแบบนี้

นก สินจัย และ กบ ทรงสิทธิ์ แสดงตีบทได้แตกกระจุยครับ ในฉากที่โต้งไปหามิวที่บ้านแล้วนอนค้างโดยไม่ได้บอกแม่ แม่ได้ขับรถตามหาทั้งคืนทั่วทุกสถานที่ แต่เมื่อกลับบ้านมาเจอโต้งนอนก็ ก็ไม่ว่าโต้งสักคำ เป็นภาพคุณแม่ที่น่ายกย่อง แต่เนื่องด้วยความห่วงเกินไป ทำให้คนที่เค้ารักเสียใจมาก

หญิง เพื่อนสนิทของมิวที่บ้านอยู่ตรงข้ามกัน และแอบรักมิวมาตลอด ถึงแม้มิวไม่ได้มีใจให้หญิงเลย แต่เค้าก็ยังจะทำตัวให้ปกติ คอยช่วยเหลือเรื่องความรักของมิวและโต้งเสมอ แม้ว่าบางฉากผู้หญิงคนนี้จะแอบแรงไปบ้าง ทั้งคุณไสย์ของเธอ ฯลฯ

แม้ผึ้งที่เป็นสัตว์ชั้นต่ำ เมื่อมันตกน้ำก็พยายามตะเกียกตะกายดิ้นรนไต่ออกจากน้ำเพื่อรักษาชีวิตของมัน คนที่เรียกตัวเองว่าเป็นสัตว์สังคมขั้นสูงก็ควรจะรักษาชีวิตของตนเองไว้ อย่าได้ทำร้ายตัวเอง อย่างเช่นพ่อของโต้งทำอยู่ ภาพเปรียบเทียบนี้เสริมสร้างอารมณ์ของหนังได้เป็นอย่างดี

อ่อ ลืมเล่าต่อ และแล้วมิวและโต้งก็ได้มาพบกันในตอนมอหกอย่่างบังเอิญ ที่โต้งนั้นได้ชอบเพลงที่วงดนตรีของมิวเล่นพอดี สื่อทางด้านเสียงเพลงนี้เองได้นำเค้าทั้งสองมาพบกัน และเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้มิวแต่งเพลงที่ทุกท่านได้ฟังอยู่ ณ ตอนนี้ ไม่อยากจะบอกว่าตอนที่มิวร้องในงานปาร์ตี้แล้วส่งสายตามาให้โต้ง คนทั้งโรงเริ่มไปแล้ว หลังจากฮือฮาช็อตแรกที่นอนบนเตียงซบกัน ฉากที่นั่งบนม้าหินอ่อนสนามหญ้าบ้านดูโรแมนติกยิ่งนัก ประกอบกับบทสนทนาสุดแสนที่ฟังแล้วติดยิ้มเล็กๆ

"เพลงเป็นยังไงบ้าง"
"ก็เพราะดีนะ มิวแต่งได้ยังไง"
"ถ้าไม่มีโต้งคงแต่งไม่ได้หรอก"

เรท "ว" ว่อนกระจายตามผืนผ้าใบโรงหนังครับพ่อแม่พี่น้อง แต่ดำเนินไปอย่างนุ่มนวล ซึ่งแตกต่างจากเรื่องเพื่อน กูรักมึงว่ะอย่างสิ้นเชิง และฉากนี้เองทำให้แม่ของโต้งรู้เข้าว่า ลูกชายตัวเอง... จึงทำให้แม่ไปคุยกับมิวเพื่อตัดไฟเสียแต่ต้นลมเสีย ทำให้มิวเปลี่ยนไปคนละคน ตัดการติดต่อกับโต้งทุกอย่าง ทำให้โต้งนั้นก็ทำตัวเหลวแหลกกว่าเดิม แต่สุดท้ายก็ต้องกลับมาเพราะอาการของพ่อทรุดหนัก

เล่าๆ มาลืมคุณพลอย เฌอมาลย์ ที่เล่นเป็นพี่สาวของโต้ง และจูน ผู้ดูแลวงของมิวไปได้อย่างไร ตัวละครนี้ทำให้ครอบครัวของโต้งได้รู้ว่า การเสริมสร้างภูมิคุ้มกันภายในครอบครัว และความสุขของครอบครัวของตัวเอง มาจากตัวเองล้วนๆ ไม่ใช่มาจากคนอื่น ดังนั้นคนในครอบครัวจึงต้องรักกัน และรักษาน้ำใจกันมากๆ แล้วปัญหาทุกอย่างก็จะคลี่คลาย และสุดท้ายโต้งก็เลือกตุ๊กตาผู้ชาย

"ถึงเราจะคบกันเป็นแฟนไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าโต้งไม่ได้รักมิวนะ"

ประโยคนี้สามารถลบคำวิจารณ์ของหนังที่บอกว่าหนังแบบนี้ทำให้เด็กที่ดูเบี่ยงเบนไปได้ เพราะถึงอย่างไรคนที่เืลือกชีวิตของตัวเองก็คือตัวเองอยู่วันยังค่ำ แล้วแต่ปัจจัยจะกำหนด ทำให้ฉากจบ เคะของเรา น้องมิวได้ร้องไห้ออกมา แต่เป็นน้ำตาแห่งความปลาบปลื้มที่โต้งบอกรัก และถึงแม้จะไม่ได้คบกันแบบนั้น (ว่าก็ว่าไป มิวร้องไห้เหมือนพาดาวันมาก ร้องไป สะอื้นไป มือก็ปาดหน้าตัวเองเป็นเนืองนิตย์)

อ่อ เรื่องจมูกของตุ๊กตาไม้ ยังสามารถตีความไปถึง Missing piece ส่วนที่ขาดหายไป เพื่อมาเติมเต็มให้กับชีวิตได้อีกนะครับ ถึงแม้ว่าจะจบไม่สมหวังอย่างร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ในด้านบทถือว่าจบได้ดีเยี่ยมขอรับ

ความเห็นนี้ก็มาจากคนดูหนังธรรมดาๆ เช่นผม แค่ว่าหนังเรื่องนี้เป็นหนังไทยที่ตั้งปณิธานไว้ว่า ถ้ามีโอกาสจะเข้าไปเก็บรายละเอียดอีก หนังเรื่องนี้ดูแล้วคุ้มฮะ ดูได้ทุกวัย พาครอบครัวไปได้ก็พาไป เพื่อเป็นการเปิดวิสัยอันกว้างไกลของผู้ปกครองที่จะได้รับรู้เรื่องราวความเป็นไปจากหนังเรื่องนี้อย่างไม่เกินความจริงไปแม้แต่น้อย

ท้ายนี้ได้ทิ้งเพลงไว้ให้ฟังครับ เป็นเพลงที่มิวแต่งให้โต้งในหนัง ซึ้งมากมาย ลองฟังดูครับ

--------------------------------------------------------------------------

กันและกัน

ถ้าบอกว่าเพลงนี้ แต่งให้เธอ เธอจะเชื่อไหม
มันอาจไม่เพราะไม่ซึ้งไม่สวยงามเหมือนเพลงทั่วไป

อยากให้รู้ ว่าเพลงรัก ถ้าไม่รัก ก็เขียนไม่ได้
แต่กับเธอคนดีรู้ไหม ฉันเขียนอย่างง่าย...ดาย

เธอคงเคยได้ยินเพลงรักมานับร้อยพัน
มันอาจจะโดนใจ แต่ก็มีความหมายเหมือนๆ กัน

แต่ถ้าเธอ ฟังเพลงนี้ เพลงที่เขียนเพื่อเธอเท่านั้น
เพื่อเธอเข้าใจความหมายแล้วใจจะได้มีกันและกัน

ให้มันเป็นเพลง บนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
อยู่ด้วยกันตราบนานๆ

ดั่งในใจความบอกในกวี ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง
คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ ฉันมีปลายทาง

มีความจริงอยู่ในความรักตั้งมากมาย
และที่ผ่านมาฉันใช้เวลาเพื่อหาความหมาย

แต่ไม่นานก็เพิ่งรู้ เมื่อทุกครั้งที่มีเธอใกล้
ว่าถ้าชีวิตคือทำนอง เธอก็เป็นดังคำร้องที่เพราะและซึ้งจับใจ

ให้มันเป็นเพลง บนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
อยู่ด้วยกันตราบนานๆ

ดั่งในใจความบอกในกวี ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง
คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ ฉันมีปลายทาง

มีทางเดินให้เราเดินเคียง และมีเสียงของเธอกับฉัน
มีทางเดินให้เราเดินร่วมเคียง และมีเสียงของเธอกับฉัน

edit @ 26 Nov 2007 02:52:29 by i z z e i ™

Comment

Comment:

Tweet

มันสุดยอดจริงๆกับหนังเรื่องนี้ เนื้อเรื่องดี

นักแสดงสุดยอดดด เพลงซึ้งกินใจสุดๆ

ชอบที่สุด ชอบมากๆๆๆๆๆ มันได้อะไรหลายๆ

อย่างจริงๆกับหนังเรื่องนี้ว่างจะไปดูอีกรอบบบ

#8 By AOPHAK™ on 2007-11-26 23:16

หนังสนุกมากครับ

จะไปดูอีกรอบนึงอ่ะ

big smile

#7 By Nai (125.27.106.159) on 2007-11-26 16:47

อยากดูๆๆๆ

ได้ยินมาเหมือนันว่ามันวาย><

ชอบเพลงประกอบอ่ะcry

จะมีเวลาไปดูไหมน้อ~

#6 By 몯이파이~파이팅!!! on 2007-11-26 16:34

อย่างนี้ พลาดไม่ได้ซะแล้ว!!

#5 By Koy•Ky ♥ on 2007-11-26 16:11

ไปดูมาแล้วค่ะ ชอบเรื่องนี้มากมาย หนังเรื่องนี้ให้แง่คิดอะไรที่มากกว่าคำว่า หนังวายbig smile

แต่ละฉากแต่ละคำพูดที่ผู้กำกับเอามาจัดเรียงถักทอเรื่องราวให้เวลา2ชั่วโมงครึ่งไม่มีคำว่าน่าเบื่อเลยสักนิดค่ะopen-mounthed smile

แต่ชอบเพลงประกอบละครค่ะ ยิ่งตอนที่มิวร้องให้โต้งด้วยสายตาหวานเชื่อมยิ่งแบบ โอ๊ยยยยยยยยยยยย ตายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อยากให้รู้ ว่าเพลงรัก ถ้าไม่รัก ก็เขียนไม่ได้

#4 By KiHae Holic :: Moony Fairy on 2007-11-26 10:56

ฮ่าๆๆๆ แอบไม่อยากอ่านอยากไปดูมากกว่า อิอิquestion
อยากไปดูฮะ เพื่อนไซโคแล้วพีค
พอเจอรีวิวแล้วโฮกเลย cry

#2 By miyago on 2007-11-26 06:59

Hot! ดีมากๆเลยค่ะ

#1 By Revamp on 2007-11-26 03:00